blog.Jelmer Oosthoek.nl

Heb 4 Oktober Jose James live gezien bij het Tolhuistuin Festival te Amsterdam. Ik had al zijn CD The Dreamer en vind nog steeds het live concert van hem op Fabchannel.com geweldig.

Het concert begon om 21u en ik besloot rond 17u alvast die kant op te gaan, het was een festival dus ze zouden er wel eten hebben leek me. In Amsterdam aangekomen moest ik de pont naar de overkant van het IJ. Ik nam natuurlijk eerst de verkeerde pont, dat heb ik altijd. ‘Niet plannen’ heet dat. Dus maar weer terug en een andere pont proberen. Het moest de Buiksloterwegveer pont zijn.

De goede pont werd gevuld met mensen inclusief zo’n fietsende bierbar, die helaas niet bij de overkant eraf kon. Ik ging alvast aan de voorkant staan en vroeg me af waar dat festival zich dan wel moest bevinden. Dit bleek snel beantwoord want aan de overkant hoefde ik maar een paar meter te lopen en daar was de ingang al. Voor 19u was het gratis dus ik kon gewoon naar binnen lopen. In de tuin waren twee van die festivaltenten gebouwd. Uit een van de tenten kwam het geluid van Jose James al tevoorschijn. Ik schrok en dacht dat ik me wellicht vergist had, maar binnengekomen waren ze bezig met een soundcheck. Ik nam een biertje en keek maar eens om me heen. De mensen leken elkaar wel te kennen en ik had het gevoel bij een kunstenaarscollectief ofzo te zijn beland. Of een echt wijkfestival.

Ik besloot de andere tent te bekijken, de soundcheckende Jose achter me latend. In die tent waren allemaal multiculturele standjes waar dingen verkocht werden, waaronder voedsel. Ik had honger en besloot voor het Iraanse voedsel te gaan, maar had ook surinaams of marokkaans bijvoorbeeld kunnen kiezen. Een meisje vroeg of ik een enquete wilde invullen, was snel klaar want deze was gericht op Amsterdammers uit de buurt. Als Utrechtenaar die speciaal voor Jose James was gekomen leek ik dus niet het verwachte publiek. Zij zei dat dat niet erg was, ze wilden graag weten wie waarom naar het festival waren gekomen. Ook Jose en zijn band kwamen binnen voor eten, er was dus geen backstage. Errrugg kleinschalig!

In de muziektent begon een band te spelen inclusief een trombonist uit belgie. Lijkt me gaaf om zo’n instrument eens uit te proberen! Geen knoppen! Toch? Tijdens het optreden kwam ik aan de praat met een jongen uit Utrecht, ik was dus niet de enige niet-local. Die was met een groep meiden uit o.a. Arnhem en Breda. Hij kende de organizator en is helemaal into wereldmuziek. Hij sprak over een wereldmuziek avond de 16de Oktober bij SJU Jazz. Dit heb ik net ff opgezocht en blijkt GlobaLoca! te zijn. Verder kende hij ook Erik Truffaz en was ook geweest bij diens concert bij de SJU met de Mirror Conspiracy en Daisy Cools. Enne hij heeft de fotos gemaakt die je hier kunt zien 😉

Rond 21:30 was het tijd voor Jose en volgens mij heeft hij meer dan een uur gespeeld. Inclusief een 20 min durende versie van zijn cover Park Bench People (hiphop nr) waar de gitarist van de vorige band in mee deed en een gave solo improviseerde. Heel gaaf was dat! Jose heeft echt een hele gave stem, hij wilde eerst hiphop artiest worden en heeft die uitstraling, maar zijn stem was niet hiphopperig genoeg :P. Wel jazzy, dat zeker. En heel ritmisch. Het scatten en freestylen gaat hem ook heel goed af. Niet vreemd dus dat hij om me heen werd vergeleken met muzikanten als Al Jarreau en Bobby McFerrin.

Na nog een toegift te hebben gegeven (Moanin’) was het afgelopen en werden we aangeraden naar een ander gebouw te gaan op het festival terrein. Daar zou een DJ die jazzy hiphop achtige shit maakt zijn gang gaan. Ik vond het niet helemaal mijn ding en besloot naar huis te gaan. Bij de pont kwam ik aan de praat met een jongen en 2 meiden die ook weer terug gingen van het festival. Een van hen had een opmerking gemaakt tegen de drummer van Jose. Die zag er erg moe uit en ze had gevraagd of hij wellicht wiet had gerookt. De muzikanten bleken nogal antidrugs te zijn…

Op de pont zag ik de Utrechter en zijn vriendin weer en ben met hen terug gegaan met de trein. Ik vond het echt een zeer geslaagde avond! En als die Jose James weer eens in Nederland speelt, ga ik er weer heen. Zou zo gaaf zijn als hij een keer samen zou jammen met Erik Truffaz!