De biologen deden onderzoek, maar tastten in het duister. Ze voelden iets en er ging een lichtje op. Er hing een lijk aan een zijden draadje. Ze legden het bijltje erbij neer, pakten het weer op en probeerden het draadje kapot te slaan. Toen dat niet lukte gooiden ze er maar met de pet naar. De pet was de druppel die de emmer deed overlopen. Het lijk voelde nattigheid en stortte naar beneden. De biologen stonden erbij stil en lieten er geen gras over groeien door oude koeien uit de sloot te halen. Toen vingen ze het lijk, stank voor dank, maar op. Het bleek uit de lucht gegrepen waarna de biologen de weg vrijmaakten voor nieuwe takken van de wetenschap. Van de takken werd een brancard gemaakt. Zij hadden echter teveel hooi op hun vork genomen en van het hooi maakten ze een zachte bekleding. Het lijk was van kant gemaakt en werd op het hooi gelegd. Met de benenwagen wilden de biologen weer vertrekken, maar de koe had de benen genomen en deze onder het brancard gezet. De koe had het echter wat te hoog gegrepen en kwam op de brancard terecht. Hierna smeerde de koe hem, zodat de brancard de biologen ontglipte. Ze waren daarna van stomheid geslagen en lagen een tijdje bewusteloos op de grond. De koe ging er van door, maar die poging viel in de sloot, ondermijnd door de biologen. Door de explosie viel ook de koe weer in de sloot, en de biologen, die waren dood.
geocheryl says: 