blog.Jelmer Oosthoek.nl

Ik fietste met Marius door het mooie Utrechtse binnenstedelijk gebied vandaag. Marius had mij uitgenodigd eens een kijkje te gaan nemen bij de buren via het ‘Gluren bij de Buren‘ concept, een fenomeen wat in connectie schijnt te zijn met de zogenaamde Culturele Zondag. Enfin, Marius en ik fietsten rond een uur of half 5 rond, op zoek naar een van de gluurlocaties. Dit bleek gezien het late tijdstip helaas onmogelijk, alles was al dicht, afgelopen of was bezig zich sluitvaardig op te stellen. We besloten zodoende maar wat rond te gaan lopen. Na een rotatie wandeling kwamen we weer terug bij de fietsen. Daar wist ik nog bijna tegen een fietser op te botsen tijdens het oversteken van de straat. Gedurende mijn midden-op-de-straat-stopmoment zag ik de fietser langzaam weder voor mijn neus op gang komen. Dit was een vreemd gezicht, daar het woord langzaam eigenlijk nog niet langzaam genoeg was. Wederom enfin, we kwamen weer bij onze fietsen uit en daar ontstond ineens het gesprek hetgeen zou leiden tot de titel van deze tekst. Waar ging het om? Nou, misschien en wellicht zijn complementaire woorden. Wellicht, dus wel licht. Misschien, dus mis schien. Schien lijkt op schijnen en heeft dus met licht te maken. Is zodoende wel en mis hetzelfde? In deze lijn van gedachten contempleerde Marius dat zodoende misdaad weldaad is. Zo kom je tijdens zo’n middag weer op hele interessante zaken terecht. Betekend dit bijvoorbeeld ook dat welkom miskom is, en betekend dit miscommunicatie? En is welstand een misstand? Er valt nog heel wat te onderzoeken en ontdekken in de (Nederlandse) taalwetenschappen…